Selamat datang ke alam perceritaan dari Syafiqah (:
75tahun :) . sangat tak sangka. semua cucunya tak sangka yang Maktok akan jadi macam neh. sebab sebulan yang lalu last balik dia still boleh senyum :). still boleh masak. still boleh panggil "kakak" :) . still boleh celoteh kat luaq dengan Tokndak. still boleh tumbuk sambai belacan yang semua anak anak tak leh lawan. included mama :D . still boleh nek turun tangga. still boleh kemas tilam bila kami bermalam. still ingat semua nama cucu dan anak. tapi now, makan minum melalui tiub. tak leh ketawa. diam, tak leh celik mata, tapi hanya mendengar. tak leh gerak tetapi kami yang gerakkan. tak leh cakap, tetapi bercakap dalam hati. last jumpa, Maktok "cotcetcotcet" dlm hospital. HAHA, rambut maktok comeyyyy sangat. nurse ikatkan. bila tanya sapa aku, dia menjawab "sya.pi.ka" so sweet. Maktok boleh ingat pikah. tapi sekarang, semua orang baca Yassin untuk dia. nak qeyau. tapi malu. semua orang nak qeyau. kak su cakap semalam dalam ambulans nafas Maktok dah stop. tapi dengan izin Tuhan, Maktok still hidup. semua orang tak sangka. dan semua orang tak percaya. kalau balik kg, mesti ramai. again, iloveyoouuu. i hope Maktok sembuh. amin ;'(

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.